PGD - genetyka embrionów

Przedimplantacyjna diagnostyka genetyczna jest metodą umożliwiającą wykrycie niektórych zaburzeń genetycznych w budowie embrionów jeszcze przed ich wprowadzeniem do jamy macic.

Tzn. zmian liczby nośników informacji genetycznej w komórce (chromosomów), ich budowy lub nawet niektórych typów konkretnych schorzeń genetycznych. Można ją wykonywać tylko w powiązaniu z zapłonieniem pozaustrojowym, kiedy po 72 godzinach hodowli pobiera się 1 – 2 komórki (blastomery) i poddaje się je testom genetycznym. Badania kliniczne nie wykazują negatywnego wpływu na dalszy rozwój zarodków.


Voucher 400 zł na leczenie

więcej informacji


Metoda ta zwiększa szansę na sukces, przez wyeliminowanie wadliwych zarodków i użycie tylko genetycznie zdrowych.

Metoda PGD jest zalecana przede wszystkim parom, kiedy:

  • wiek partnerki przekroczył 35 lat i istnieje zagrożenie urodzenia dziecka z niewłaściwą liczbą chromosomów (np. zespół Downa)
  • wystąpiło wcześniej poronienie lub narodziny dziecka z zaburzeniem chromosomalnym
  • dochodzi do powtarzających się niepowodzeń w leczeniu IVF albo powtarzających się poronień we wczesnym stadium ciąży
  • w badaniach cytogenetycznych u jednego z partnerów zostały wykryte wady w budowie chromosomów.Pomimo tego, że pacjent sam, w sposób widoczny, nie cierpi z tego powodu, to wady te mogą prowadzić do tworzenia się komórek rozrodczych (komórek jajowych lub plemników) z anormalnym materiałem genetycznym i przekazania wad potomstwu
  • w rodzinie występuje tzw. choroba związana z płcią (choroba dotyka tylko osobników płci męskiej, ale genetycznie przenoszą ją kobiety – np. hemofilia)
  • jeden z partnerów przeszedł lub przechodzi w danym momencie, niektóre rodzaje chemoterapii lub radioterapii
  • do zapłodnienia komórek jajowych, w metodzie IVF, zostały użyte plemniki partnera z azoospermią nieobstrukcyjną uzyskane metodą MESA lub TESE

Zarodki bez zaobserwowanych defektów genetycznych są następnie przenoszone do macicy kobiety.